Voor sommigen onder ons gaat er niets boven print. Op papier gedrukte dagbladen, vol met mooie, lange artikelen die bij elkaar een beschouwing geven op een wereld die hun bekend is en aanspreekt.

Om de band met lezers en kijkers aan te trekken, voegen steeds meer Amerikaanse redacties een nieuwe functie toe: sociale-mediaredacteur. Grote kranten als The New York Times en de Chicago Tribune, lokale dagbladen en CNN hebben inmiddels zo’n reda.

De inbox van dodebomen.nl staat open voor iedereen met vragen of suggesties die te maken hebben met de wereld van de dode bomen. De meeste mensen die daar gebruik van maken, oriënteren zich eerst op de aard van dit weblog, zodat ze hun opmerkingen .

In het artikel Museum 2.0 beschreef Stefan Kuiper hoe musea zich begeven op wat traditioneel het terrein van de televisie-omroepen is: het produceren van programma’s met bewegend beeld.

Het is en blijft druk aan het hyperlokale front. De nieuwste loot aan de boom komt van InJersey.com.

De *kuch* fenomenale powerpoint-effecten zijn helaas ergens tussen mijn laptop en de server van slideshare blijven hangen, maar de bedoeling zal desondanks wel duidelijk worden: de stand van zaken na twee maanden in ons hyperlokale project.

Niels Bakker beschrijft in zijn artikel het fenomeen dat documentaire regisseurs steeds meer zelf gaan produceren. Een tendens waar wij als Dutch Directors Guild prima mee kunnen leven.

Je wilt correspondent worden in een tijd dat traditionele media massaal kopje ondergaan. Op een vast inkomen en massale interesse in je werk hoef je niet te reken. Dan maar laten zitten? Nee hoor, de buitenlandcorrespondentie biedt volop kansen voor .

In Amerika en Canada is een nieuwe financierder van nieuwssites: de vakbeweging. Op 15 maart begint Voice of Orange County nieuws uit de gelijknamige Californische regio te publiceren, met behulp van onder meer 140.000 dollar van de grootste vakorgan.

Al weer van een half jaartje geleden, maar desondanks interessante kost: de uitleg over het hoe en waarom van het Engelse Local People.

Terwijl Washington zich voorbereidt op de ergste sneeuwstorm sinds 1922 wacht ik in de hal van de Washington Post op Andrew Alexander, de Ombudsman van de krant. Samen met Clark Hoyt, lezersredacteur van de New York Times, is Alexander de meest ervar.

Zuid-Afrikaanse media maken zich zorgen om de persvrijheid rond het WK voetbal in eigen land, schrijven Evelien Hoekstra en Floor Milikowski. De accreditatievoorwaarden van de FIFA zouden in strijd zijn met de grondwet.

De Inuït, in het dagelijkse spraakgebruik onbeleefd eskimo’s genoemd, hebben volgens een hardnekkig kletsverhaal veel meer woorden voor sneeuw dan, pak ‘m beet, de inwoners van Jamaica. In deze mythe zit een kern van waarheid. Want welke woorden.

Soms willen mensen liever worden vergeten door Google. Maar het geheugen van kranten, hun digitale archief, is belangrijker dan de privacy van personen.

Weinig Duitse woorden geven zo mooi en bondig de essentie van een verschijnsel weer als “Rufmord”. Het Engelse character-assassination komt in de buurt, nationaal komen we niet veel verder dan ‘reputatiemoord’ of ‘karaktermoord’.

Na het wat deprimerende filmpje over de ideale plek voor professionele journalistiek (kranten?), nu een wat hoopgevender toekomstbeeld. Hoe kijkt de redactie van Wired aan tegen de nieuwe tijden? Inspirerend.

Red de krant! Volgens Ian Daffern, die de Toronto Star als voorbeeld gebruikt, kan het internet wel een hoop afgepakt hebben van de klassieke media, maar is er maar één plek voor Echte Journalistiek: de krant.

De Amerikaanse journalistiek mag er bar slecht aan toe zijn, dat biedt juist de kans om de sector drastisch te hervormen, schrijven Robert McChesney en John Nichols in hun nieuwe boek The Death and Life of American Journalism.

“Deze vordering is daarom nogal ondoordacht van het OM. Of misschien was het gewoon luiheid.” Dat zegt mr. dr. Bart Schermer, universitair docent aan de Universiteit Leiden, over de vordering die het Openbaar Ministerie instelde bij de internet s.

De late negentiende eeuw staat internationaal bekend als geboorteperiode van de moderne journalistiek. Genres als de reportage, het interview en het opiniestuk raakten in die tijd ingeburgerd in de krant. Ook het pamflet hoorde bij deze trend.